in het donker in mijn huis

22 April 2013
In het donker in mijn huis.
Riep me iets naar buiten.
Eerst dacht ik dat het een stem was.
Hoorde ik iets fluiten?

Het weiland achter het huis
In maanlicht en blauwe ruis.
Een hekje schuin op de wei
Daarachter slapen schapen vrij.

Ik doe de deur wijd open!
Ren me ademloos,zit me lichaam slopen.
Ik wil het geluid horen!
komt het van voren?

Ik voel de grond niet meer onder me benen
Alles om me heen lijkt zo licht,
Alsof er een lamp op me heeft geschenen.
Het geluid komt in de buurt,
Als een pijl die in me richting vuurt.

Het geluid vliegt om me heen.
Ik hoor het als een prachtig lied.
Het brand mijn lichaam als een warme steen.
Mijn geest voelt de hitte niet.
Het vuur vertrouwt en fijn.
Alsof het altijd zo hoorde te zijn.

Het voelt als een oud metgezel
waar je ooit in boeken over las,
met de tijd versleten zoals het in vroegere tijden was.
Zoekende naar je om even te laten weten wie je bent.

Het licht verschroeit alles om me heen.
Tot ik een hoop as verander maar dat geeft niet denk ik meteen.
Want uit de as verschijnt mijn vertrouwde lichaam,
rood met veren,vlammende kleuren.
Om zo de donkere nacht te fleuren.

Een lange reis voor de Phoenix.
Vliegend over verre landen
Om uiteindelijk door de wekker
in mijn zachte bed te belanden.
Categorie: Gedichten
Mood: goede stemming :).
Listening to: Ludovico Einaudi - Ancora