Maskers

18 July 2011
Elke dag stuk voor stuk
zet ik mijn masker af
het is alleen wel even wennen.
Mijn vrienden en de mensheid om mij heen
leren mij nu beter kennen.
Het blijft moeilijk maar ik doe mij best.
Mijn gevoel zegt dat ik door mijn masker mijn leven heeft verpest.
Elke dag doen alsof ik vrolijk ben.

Daarna lijkt het alsof ik mezelf eigenlijk niet meer ken.
Het gaat steeds beter met mij.
Ik word vaker wakker met een glimlach
Dat maakt de mensheid ook weer blij.

Ik zie voorzichtig weer nut in het leven.
Ik heb vrienden om me heen die me liefde geven.
Dat geeft een gevoel wat niet men niet stuk kan krijgen.
Maar soms voel ik me zo rot, dat ik alleen maar kan zwijgen.
Dat ik geen woord meer zeggen, en voel ik me plots zo alleen
Zelfs met al die mensen om me heen


Categorie: Gedichten
Mood:
Listening to: Blue Man - Persona