Verhaal: Aatu Chapter 2b

12 March 2011
Verhaal: Aatu Chapter 2

Het leek een gewone dag te worden, maar er zat iets raars in de lucht misschien de weerspiegeling van de zon, of dat zijn kopje anders stond op de tafel dan dat hij normaal stond.

Hij keek op van de tafel en liep naar de deur. Er is iets aan de hand in het bos,
ik voorspel slechte tijden in het verschiet. De geur van rook stond in zijn neus ,
niet vaak ruikt hij rook van buiten af. Er zijn maar weinig mensen die zich zo diep in het bos wagen, en als ze er al kwamen deden ze dit niet omdat reizigers zelf zo graag in het bos wilden verblijven.

Er gaan rumoeren rond dat het bos betoverd is door een inwoner die is verbannen uit het dorp.
Ze werd verbannen op verdenking van tovenarij. Zo zei de molenaar dat haar lange haar en vele kruiden haar verdacht maakte.
Haar haar werd afgeknipt en als straf kreeg ze een brandmerk als heks op haar lichaam gebrandmerkt.
Het hele dorp keek toe terwijl ze het Wicca teken in haar bovenarm kreeg.
Al was ze zelf geen heks werd het heel normaal gevonden om mensen die teveel op heksen leken het dorp uit te verbannen.
Na afloop werd ze vrijgelaten en verbannen achter de palen muur.

Ze was verdrietig en moe, maar ondanks dat had ze een vlam van vuur in haar gedachten dacht ze dat ze zouden boeten....
Boete voor wat ze me hebben aan gedaan. Met de grote onvrede in haar wilde ze een eigen bestaan een plek zonder bemoeizuchtige mensen om haar heen.
Na wat rond gereis vond ze een donkere tovenaar die de geschikte spreuk voor haar had. Een plek voor jou alleen in het bos , zonder iemand om je heen.
Zo geschiedde deze spreuk.Het bos zelf kwam langzaam bij beetje tot leven door de betovering maar de betovering verliep niet zoals verwacht en de tovenaar en de inwoner werden door het leven geworden bos opgeslokt.
Nooit werd er meer van de inwoner of tovenaar gehoord. De spreuk was helaas zo verwoordt dat ze daadwerkelijk alleen zou zijn.
In een magisch bos zonder mensen om zich heen. Zodat niemand zou weten waar ze woonde.
De enige reden dat hij zelf in het bos woont is omdat zijn magie hem beschermde en hij liever elke dag zijn bescherm spreuk voor zijn huis bevestigt dan dat hij verhuisd naar een andere rustige plek.

De bescherm spreuk houd in dat hij elke dag voor de dag begint een klein gebed. Daarna pakt hij een potje met een speciaal rood gekleurd poeder, hij neemt snufjes poeder en verspreid deze om zijn huis.
Vervolgens steekt hij het poeder aan waardoor alle laatste restjes van gevaar om zijn huis verdwijnen.
Zodat het zeker is dat zijn huis niet aangevallen word voor een dag lang.
Door moeilijke tijden is hij krap bij poeder komen te zitten.
Dit haalde hij normaal van een oud kruide dametje, maar deze werd ook steeds ouder en magie is niet goedkoop.
Voor wat hoort wat gaat de oude spreuk op, hij hielp het oude dametje met het huishouden en zo nu en dan maakte hij een maaltijd voor der klaar.
Door zijn vele reizen wist hij wanneer gevaar dichtbij kwam, hij haalde een diepe zucht, nam een slok van zijn koffie en legde het kopje neer.
Al veels te lang heeft hij zitten nadenken over wat er op zijn pad kwam.
Het komt vanzelf wel over me heen. Uiteindelijk kwam het wel goed maar wat er nu aankomt.
Het klinkt als onheil. Door zijn vele reizen wist hij dat dit rustige leventje dat hij voor zichzelf hier had opgebouwd niet lang zou duren.
Laat op de middag kwam een paard met wagen uit het bos te voorschijn, richting het huis van de kluizenaar.

Auteurs noot:
Geschreven op het liedje: Ant hill - Hatsune Miku Album: Tribute to Victor Tsoi

Categorie: Verhalen
Mood: Plezierig :)
Listening to: Miku Hatsune - Love is War