21 March 2011
Druk in mijn hoofd,
Terwijl er niks gaande lijkt te zijn
Druk om me heen.
Terwijl er alleen maar een liedje opstaat

Druk overal,
Omdat mijn hoofd het zo vertaalt,
Drukte , in de kamer..
maar, eigenlijk is het best rustig hier.

Drukte in mijn hoofd,
maar het word steeds minder.
Drukte omdat ik veel moet doen,
maar eigenlijk is het niet zoveel.

Ieder ander had het zo gedaan,
maar voor mij is het veel.
Niet omdat boodschappen halen en opruimen eten veel is.
Maar omdat het rondspookt in mijn hoofd.
Drukte.. verdwijn en ga weg!

en het was weer rustig :).

Categorie: Persoonlijk
Mood: Optimistisch :).
Listening to: Counting Crows - Round Here
12 March 2011
Verhaal: Aatu Chapter 2

Het leek een gewone dag te worden, maar er zat iets raars in de lucht misschien de weerspiegeling van de zon, of dat zijn kopje anders stond op de tafel dan dat hij normaal stond.

Hij keek op van de tafel en liep naar de deur. Er is iets aan de hand in het bos,
ik voorspel slechte tijden in het verschiet. De geur van rook stond in zijn neus ,
niet vaak ruikt hij rook van buiten af. Er zijn maar weinig mensen die zich zo diep in het bos wagen, en als ze er al kwamen deden ze dit niet omdat reizigers zelf zo graag in het bos wilden verblijven.

Er gaan rumoeren rond dat het bos betoverd is door een inwoner die is verbannen uit het dorp.
Ze werd verbannen op verdenking van tovenarij. Zo zei de molenaar dat haar lange haar en vele kruiden haar verdacht maakte.
Haar haar werd afgeknipt en als straf kreeg ze een brandmerk als heks op haar lichaam gebrandmerkt.
Het hele dorp keek toe terwijl ze het Wicca teken in haar bovenarm kreeg.
Al was ze zelf geen heks werd het heel normaal gevonden om mensen die teveel op heksen leken het dorp uit te verbannen.
Na afloop werd ze vrijgelaten en verbannen achter de palen muur.

Ze was verdrietig en moe, maar ondanks dat had ze een vlam van vuur in haar gedachten dacht ze dat ze zouden boeten....
Boete voor wat ze me hebben aan gedaan. Met de grote onvrede in haar wilde ze een eigen bestaan een plek zonder bemoeizuchtige mensen om haar heen.
Na wat rond gereis vond ze een donkere tovenaar die de geschikte spreuk voor haar had. Een plek voor jou alleen in het bos , zonder iemand om je heen.
Zo geschiedde deze spreuk.Het bos zelf kwam langzaam bij beetje tot leven door de betovering maar de betovering verliep niet zoals verwacht en de tovenaar en de inwoner werden door het leven geworden bos opgeslokt.
Nooit werd er meer van de inwoner of tovenaar gehoord. De spreuk was helaas zo verwoordt dat ze daadwerkelijk alleen zou zijn.
In een magisch bos zonder mensen om zich heen. Zodat niemand zou weten waar ze woonde.
De enige reden dat hij zelf in het bos woont is omdat zijn magie hem beschermde en hij liever elke dag zijn bescherm spreuk voor zijn huis bevestigt dan dat hij verhuisd naar een andere rustige plek.

De bescherm spreuk houd in dat hij elke dag voor de dag begint een klein gebed. Daarna pakt hij een potje met een speciaal rood gekleurd poeder, hij neemt snufjes poeder en verspreid deze om zijn huis.
Vervolgens steekt hij het poeder aan waardoor alle laatste restjes van gevaar om zijn huis verdwijnen.
Zodat het zeker is dat zijn huis niet aangevallen word voor een dag lang.
Door moeilijke tijden is hij krap bij poeder komen te zitten.
Dit haalde hij normaal van een oud kruide dametje, maar deze werd ook steeds ouder en magie is niet goedkoop.
Voor wat hoort wat gaat de oude spreuk op, hij hielp het oude dametje met het huishouden en zo nu en dan maakte hij een maaltijd voor der klaar.
Door zijn vele reizen wist hij wanneer gevaar dichtbij kwam, hij haalde een diepe zucht, nam een slok van zijn koffie en legde het kopje neer.
Al veels te lang heeft hij zitten nadenken over wat er op zijn pad kwam.
Het komt vanzelf wel over me heen. Uiteindelijk kwam het wel goed maar wat er nu aankomt.
Het klinkt als onheil. Door zijn vele reizen wist hij dat dit rustige leventje dat hij voor zichzelf hier had opgebouwd niet lang zou duren.
Laat op de middag kwam een paard met wagen uit het bos te voorschijn, richting het huis van de kluizenaar.

Auteurs noot:
Geschreven op het liedje: Ant hill - Hatsune Miku Album: Tribute to Victor Tsoi

Categorie: Verhalen
Mood: Plezierig :)
Listening to: Miku Hatsune - Love is War
8 March 2011
What though the radiance which was once so bright
Be now for ever taken from my sight,
Though nothing can bring back the hour
Of splendor in the grass, of glory in the flower;
We will grieve not, rather find
Strength in what remains behind;
In the primal sympathy
Which having been must ever be;
In the soothing thoughts that spring
Out of human suffering;
In the faith that looks through death,
In years that bring the

philosophic mind.
Auteur: William Words worth
Uit het einde in seizoen 3 episode 19 van Criminal minds, is dit gedicht gebruikt.
Categorie: Gedichten
Mood: Reflectief.
Listening to: Criminal minds Intro
6 March 2011
Een slechte droom gehad,
Ik was heel erg moe vandaag waardoor ik toch maar wat probeerde bij te slapen.
Ik heb soms wat dingen aan mijn hoofd waardoor het een hele rare droom werd.
Combinatie van een tandem water kano met stuur.
Die vervolgens in de grot inging.
Hierna werd ik om een of andere reden door een toerist op de tandem neergezet van ja, mooie grot maar we moeten ook weer terug!
De grot was heel erg helder en er leek totaal niks aan de hand.
terwijl het water haast kunstmatig leek.
Vanuit een tuinslang vervolgens alsof het door een zwembad glijbaan kwam.
Hierna leek het meer op een grot rivier.
Er kwam steeds meer water bij en de kano kon eindelijk voortgaan.
Waarna ik vooruit werd gestuurd om te kijken hoe het om de bocht eruitzag voor we er langs gingen met de kano.

De grot was diep en er was nog een ingang.
Dus ik dacht gewoon laten glijden.
Uiteindelijk was ik beneden, ik werd gebeld..
de boodschap was nog foto's te maken van mijn familie voor mijn pa want die zat in de vulkaan en kon niet meer ontsnappen.
Ik moest huilen in mijn droom.
De droom verstoorde en alles werd donker, geen herrie geen lawaai er was iets mis.
De Vulkaan spoot en overal kwam gruis, opeens zag ik mijn moeder en zusje rennen.
Ze rende voor hun leven en lette op niemand om zich heen, ze waren daarna weg.
Chris rende naast me en zag niks mee om me heen.
De stof over mande ons waardoor we niks meer voelde met rennen als enige gedachte.
Het had een soort van gebouw instort effect op grote schaal, waar de grijze regen de straten instroomde, en de aswolk steeds dichterbij kwam.

Gevangen in de grijze massa. Nergens waren meer mensen,
de straten leeg en we rende maar voort met de hand voor de mond. Huizen leken leeg,
en nergens konden we ons verschuilen.
Plots werd ik wakker en besefte ik me dat dit allemaal een droom was en de gedachte dat ik mijn vader op zo'n manier heb zien sterven in een droom ging door me heen.
Ik knuffelde mijn poes gompie. deze was als altijd blij om mij te zien. Ik was opgelucht. zo'n levendige droom heb ik in tijden niet meer gehad.
Categorie: Persoonlijk
Mood: vaag
Listening to: Era - Looking for something
6 March 2011
Half, alles in tweeen.
Niks is meer heel,
alleen het ene,
maar in mijn hand het andere deel.

Een bord of servies,
het valt weleens stuk.
Dan gooi je het weg, het maakt niet uit.
Het geeft geen ruk.

Het is maar een gedeelte,
klein maar dan wel onbruikbaar.
Liever in de afvalbak dan in het zicht daar.
Want die stoel staat in de weg.

Half als in alles wat ik doe is voor de helft klaar,
maar ik ben nog niet moe. Het moet af! het moet perfect. Ik voel me gaar!
De perfectionist in me wil het verbeteren.
Het is nog niet zoals het hoort,

water bij de wijn?
Nee, het moet goed zijn!
In de aanbieding 1 kapotte stoel.
want die is aan het einde van zijn latijn.
Categorie: Gedichten
Mood: Blij, raar ,vaag
Listening to: Snow Patrol - Finish Line